Mısır bitkisinde Pythium Kök ve Kökboğazı Çürüklüğü Hastalığı Nasıl Yok Edilir?

Mısır bitkisinde Pythium Kök ve Kökboğazı Çürüklüğü hastalığı, özellikle nemli ve serin toprak koşullarında ortaya çıkan, fidelerde ciddi kayıplara yol açabilen önemli bir hastalıktır. Bu hastalığa Pythium spp. adı verilen, toprakta yaşayan bir grup oomycete (su küfü) neden olur. Genellikle bir mantar olarak anılsalar da, bilimsel olarak mantarlardan farklı bir canlı grubudurlar.


Hastalığın Belirtileri

Pythium, mısır bitkisinin farklı büyüme aşamalarında farklı belirtilerle kendini gösterebilir:

Tohum Çürüklüğü ve Çökerten (Fide Yanıklığı)

  • Tohum Çürüklüğü: Toprağa ekilen tohumlar çimlenmeden çürüyebilir, bu da tarlada boşluklara (eksik çıkış) neden olur.
  • Çıkış Öncesi Çökerten: Tohum çimlense bile, toprak yüzeyine çıkamadan ölür ve çürür.
  • Çıkış Sonrası Çökerten: Fideler toprak yüzeyine çıktıktan kısa bir süre sonra hastalanır. Gövde toprak çizgisi hizasında daralır, yumuşar ve kararır. Fideler aniden devrilir ve ölür. Bu, “fide çökerten” olarak bilinen tipik bir belirtidir.

Kök ve Kökboğazı Çürüklüğü (Daha İleri Dönemlerde)

  • Köklerde Renk Değişimi ve Çürüme: Enfekte kökler kahverengi veya siyah renge döner, suyla ıslanmış ve yumuşak bir görünüm alır. Özellikle ince kökler çürür ve dökülür, geriye yalnızca ana damarlar kalabilir. Köklerin dış tabakası kolayca soyulabilir.
  • Gövde Zayıflığı ve Kırılma: Kök çürüklüğü ilerledikçe bitkilerin alt kısımlarındaki gövde ve kök boğazı da etkilenir. Gövde ekseni etrafında dönmeler ve bükülmeler meydana gelebilir. Özellikle alt boğum araları yumuşar, ıslak ve siyahımsı bir hal alır.
  • Bitki Gelişiminde Gerilik ve Solgunluk: Kök sisteminin zarar görmesi nedeniyle bitki yeterince su ve besin alamaz. Bu durum, bitkilerde bodurlaşma, yapraklarda sararma ve solma belirtileriyle kendini gösterir. İlk başta geceleri kendini toplayabilen bitkiler, hastalık ilerledikçe kalıcı olarak solar ve ölebilir.
  • Devrilme (Yatma): Gövdedeki zayıflama nedeniyle bitkiler kolayca devrilebilir. Devrilen bitkilerde toprağa değdiği boğumlardan destek kökleri oluşturma çabası görülebilir.

Hastalığın Gelişimi ve Yayılması

Pythium türleri, toprakta ve bitki artıklarında oospor adı verilen dayanıklı sporlar halinde kışı geçirir. Bu oosporlar uygun koşullar altında çimlenerek enfeksiyona neden olur.

Hastalığın Gelişimini Tetikleyen Koşullar:

  • Aşırı Toprak Nemi ve Zayıf Drenaj: Pythium sucul bir organizma olduğundan, aşırı nemli, su basmış veya drenajı kötü olan topraklar hastalığın gelişimi için idealdir.
  • Düşük Toprak Sıcaklıkları: Özellikle ekim sonrası toprak sıcaklıklarının düşük seyretmesi (yaklaşık 10-20°C arası) Pythium enfeksiyon riskini artırır. Bu durum, genç fidelerin yavaş büyümesine ve hastalığa karşı daha duyarlı olmasına neden olur.
  • Sıkışık Topraklar: Hava almayan ve sıkışık topraklar da hastalığın şiddetini artırabilir.
  • Geç Ekilen Mısırlar: Soğuk ve ıslak toprağa ekilen mısırlar Pythium’a karşı daha hassas olabilir.
  • Toprakta Kalan Bitki Artıkları: Önceki sezondan kalan enfekteli bitki artıkları, mantarın bir sonraki sezonda enfeksiyon kaynağı olmasına yardımcı olur.
  • Yayılım: Pythium sporları toprak parçacıklarıyla, sulama suyuyla, rüzgarla ve tarım aletleri aracılığıyla kolayca yayılır.

Mücadele Yöntemleri

Pythium Kök ve Kökboğazı Çürüklüğü ile mücadele etmek için entegre bir yaklaşım benimsenmelidir:

  1. Toprak Yönetimi ve Drenaj:
    • İyi Drenaj Sağlamak: Tarladaki su birikimini önlemek için iyi bir drenaj sistemi kurulmalıdır (örneğin, eğimli alanlarda kontur şeritleri oluşturmak veya drenaj kanalları açmak).
    • Toprağı Havalandırmak: Toprak sıkışmasını önlemek ve havalanmayı artırmak için uygun toprak işleme yöntemleri kullanılmalıdır.
  2. Doğru Ekim Uygulamaları:
    • Toprak Sıcaklığına Dikkat: Toprak sıcaklığı uygun seviyelere (genellikle 10-13°C üzeri) ulaştığında ekim yapılmalıdır. Soğuk ve ıslak toprağa ekimden kaçınmak, fidelerin hızlı ve sağlıklı bir şekilde çıkışını sağlar.
    • Ekim Derinliği: Çok derin ekimden kaçınılmalıdır, çünkü bu fidelerin toprak yüzeyine çıkış süresini uzatarak Pythium’a maruz kalma süresini artırır.
    • Sertifikalı ve İlaçlı Tohum Kullanımı: Hastalığa dayanıklı veya toleranslı çeşitlerin yanı sıra, fungisitlerle ilaçlanmış (tohum ilaçlaması) tohumların kullanılması, özellikle fide dönemindeki enfeksiyonları büyük ölçüde azaltabilir.
  3. Ekim Nöbeti: Mısır dışındaki bitkilerle yapılan ekim nöbeti, topraktaki Pythium inokulumunun (hastalık etmeni miktarı) azalmasına yardımcı olabilir. Ancak, Pythium birçok farklı bitkiyi enfekte edebildiği için ekim nöbetinin etkinliği sınırlı olabilir.
  4. Bitki Artıklarının Yönetimi: Hasat sonrası bitki artıklarının derine sürülerek toprağa karıştırılması veya imha edilmesi, mantarın kışı geçireceği kaynakları azaltır.
  5. Sulama Yönetimi: Özellikle fide döneminde aşırı sulamadan kaçınılmalı, toprağın kurumasına izin verilerek hava alması sağlanmalıdır.
  6. Kimyasal Mücadele: Tohum ilaçlaması, Pythium’a karşı en etkili kimyasal mücadele yöntemidir. Fide döneminde koruma sağlayarak çökerten hastalığını önler.

👁️ Görüntülenme: 22

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir