
1,2-Dibromoetan (Ethylene dibromide, EDB)
Tanım:
1,2-Dibromoetan, en basit dihaloalkanlardan biridir. Etilen (C₂H₄) molekülündeki iki hidrojenin brom ile yer değiştirmesiyle oluşur. Oldukça reaktif, zehirli ve çevreye zararlı bir bileşiktir. Tarihsel olarak benzin katkısı (antiknock agent) ve fumigant olarak kullanılmış, fakat yüksek toksisitesi nedeniyle pek çok kullanım alanı kısıtlanmıştır.
Kimyasal Kimlik
-
İsim: 1,2-Dibromoetan
-
Diğer adlar: Ethylene dibromide, EDB, Glycol dibromide
-
Molekül formülü: C₂H₄Br₂
-
Molekül ağırlığı: 187.86 g/mol
-
CAS No: 106-93-4
-
Yapı: Br–CH₂–CH₂–Br
Fiziksel Özellikler
-
Görünüm: Renksiz, yağlı sıvı
-
Koku: Hafif tatlımsı kloroform benzeri
-
Kaynama noktası: 131–132 °C
-
Erime noktası: 9–10 °C
-
Yoğunluk (20 °C): 2.18 g/cm³ (sudan ağır)
-
Buhar basıncı (25 °C): 11–12 mmHg
-
Çözünürlük: Suda az çözünür (~0.4 g/100 ml), organik çözücülerde çözünür
-
Parlama noktası: ~62 °C
-
Buhar yoğunluğu (hava=1): 6.5 (hava ile karşılaştırıldığında ağırdır → çöker)
Teknik Özellikler ve Kullanım Alanları
-
Tarihsel Kullanımlar
-
Kurşunlu benzinde tetraetilkurşun üretiminde çözücü.
-
Toprak fumigantı ve pestisit olarak (nematod öldürücü).
-
Yanıcı maddelerde alev geciktirici katkı.
-
-
Modern Kullanımlar (sınırlı)
-
Organik sentezlerde etilen köprüsü sağlayan ara madde.
-
Bazı özel kimyasallarda laboratuvar reaktifi.
-
Toksikoloji ve Güvenlik
-
Çok toksik ve kanserojen kabul edilir (IARC Group 2A).
-
Akut etkiler: Göz, cilt ve solunum yollarında irritasyon, mide bulantısı, kusma, baş dönmesi.
-
Kronik etkiler: Karaciğer, böbrek ve sinir sistemi hasarı; üreme sistemine zarar verebilir.
-
Çevre etkisi: Suda yaşayan canlılar için yüksek toksisite.
-
Depolama: Serin, kuru, iyi havalandırılan, alev ve kıvılcımdan uzak ortamlarda; sıkıca kapalı kaplarda saklanmalı.
✅ Özetle: 1,2-Dibromoetan (EDB), yüksek yoğunluklu, uçucu ve toksik bir halojenli hidrokarbon olup günümüzde esas olarak laboratuvar ve özel kimyasal ara madde olarak sınırlı kullanım görmektedir.




