DİİZOBÜTİL FTALAT ve Özellikleri | Kullanıldığı Alanlar
Diizobütil Ftalat
(DIBP) NEDİR?
Diizobütil Ftalat (DIBP), ftalik asidin di-izobütil esteridir. Düşük molekül ağırlıklı ftalat plastikleştiriciler grubunda yer alır. Özellikle selüloz türevleri, nitroselüloz, PVC ve kauçuk ürünlerinde esneklik ve işlenebilirlik sağlamak için kullanılır.
Kimyasal Tanımı
-
Kimyasal adı: Diisobutyl Phthalate
-
Kısaltma: DIBP
-
CAS No: 84-69-5
-
Molekül formülü: C₁₆H₂₂O₄
-
Molekül ağırlığı: 278,35 g/mol
-
Yapısı: Ftalik asidin karboksil gruplarının izobütil alkol ile esterleşmesiyle oluşur.
Fiziksel Özellikleri
-
Görünüş: Renksiz ila hafif sarı, yağlı sıvı
-
Koku: Hafif ester benzeri
-
Yoğunluk (20 °C): ~1,04 g/cm³
-
Kaynama noktası: 320 – 330 °C
-
Erime noktası: –37 °C civarı
-
Parlama noktası: 173 °C
-
Viskozite (25 °C): ~20 – 25 mPa·s
-
Çözünürlük:
-
Suda az çözünür (~20 mg/L)
-
Çoğu organik çözücüde çözünür
-
-
Buhar basıncı: DEHP ve DINP’ye göre daha yüksektir → daha uçucu
Kimyasal Özellikleri
-
Düşük molekül ağırlıklı ftalat esteridir.
-
Polimerlere esneklik ve işlenebilirlik sağlar ancak göç etme (migration) eğilimi yüksektir.
-
Çözücü özelliği nedeniyle vernik ve mürekkeplerde tercih edilir.
Fonksiyonel Özellikleri
-
Plastikleştirici: Selüloz türevleri, PVC ve kauçuk için
-
Çözücü: Vernik, yapıştırıcı ve mürekkep formülasyonlarında
-
İşlenebilirlik artırıcı: Polimerlerin kalıplanmasını kolaylaştırır
Kullanım Alanları
-
Selüloz ve nitroselüloz esaslı ürünler: Vernik, kaplama, film
-
PVC ürünleri: Esneklik kazandırıcı katkı (gıda ve çocuk ürünlerinde artık kısıtlı)
-
Mürekkep ve yapıştırıcılar
-
Kauçuk ürünler: Elastikiyet artırıcı
-
Laboratuvar kullanımı: Ara çözücü ve plastifiyan
